Më 19 shkurt, në zemër të Nju Jorkut, nën dritat e Cipriani Wall Street, Shqipëria u ndje më pranë se kurrë. Ajo nuk erdhi si një kujtim i largët, por si një prezencë e gjallë me ngjyrat, teksturat dhe historitë e saj të ruajtura ndër shekuj.
E organizuar dhe prodhuar nga Eduart Deda, mbrëmja u kthye në një festë të identitetit shqiptar. Përmes një sfilate etnografike, publiku udhëtoi nga Dardania dhe Mirdita, te Malësia e Madhe, Shqipëria e Mesme, Myzeqeja, Labëria dhe Çamëria. Çdo veshje ishte një histori më vete një kujtesë e rrënjëve tona, e sakrificës dhe e krenarisë që na bashkon.
Në qendër qëndroi Xhubleta simboli i fuqishëm i trashëgimisë sonë, e njohur nga UNESCO si Trashëgimi Kulturore Jomateriale. Me siluetën e saj unike dhe simbolikën e thellë, ajo nuk u paraqit si një relike e së shkuarës, por si një dëshmi e gjallë e identitetit shqiptar që vazhdon të frymëzojë.
Dizenjatorja Mirela Nurçe solli një interpretim modern, duke ruajtur autenticitetin e traditës dhe duke e ngritur atë në një nivel të ri estetik. Dea Spiro, si përfaqësuese e brezit të ri shqiptaro-amerikan, dëshmoi se trashëgimia nuk ruhet vetëm — ajo jeton dhe evoluon. Bizhuteritë e Vlerina Haxhirajt shtuan një prekje intime dhe artistike, duke bashkuar artizanatin me simbolikën kulturore.
Koreografia e mbrëmjes, e realizuar nga Angjelina Nika, i dha lëvizje dhe ritëm çdo prezantimi, duke e kthyer pasarelën në një skenë të gjallë ku tradita dhe eleganca bashkëjetuan në harmoni.
Mbrëmja u mbyll me NYC Glamour Couture nga Matilda Ndreçka, e sapokthyer nga New York Fashion Week, duke treguar se kreativiteti shqiptar vazhdon të ecë përpara, me vetëbesim dhe elegancë.
Ndër të pranishmit ishte edhe fotografi i njohur ndërkombëtarisht Fadil Berisha, si dhe personalitete të shumta të komunitetit shqiptaro-amerikan. Një falënderim i veçantë iu drejtua Znj. Fotini Allteni Kokeri për mbështetjen e saj dhe përkushtimin ndaj kulturës dhe komunitetit.
Me produksion nga Eduart Deda, koordinim nga Bobian Demce dhe prezantim nga Herion Mustafaraj, kjo mbrëmje ishte më shumë se një event — ishte një moment bashkimi.
Një moment që na kujtoi se, kudo që të jemi, rrënjët tona na ndjekin.
Dhe kur i sjellim në dritë, ato shkëlqejnë.