Çdo prind përjeton emocione të ndryshme. Disa prej tyre, si dashuria, gëzimi, krenaria dhe entuziazmi, janë të këndshme. Të tjera, si ankthi, zemërimi, frika, trishtimi, faji apo turpi, mund të jenë më të vështira për t’u menaxhuar.
Sipas psikologes Hilary Jacobs Hendel, të gjitha këto ndjenja janë pjesë normale e përvojës njerëzore dhe, në mënyrë të pashmangshme, edhe e prindërimit. Kuptimi i jetës sonë emocionale mund t’i ndihmojë prindërit të jenë më të pranishëm, më të lidhur me fëmijët dhe më të qëndrueshëm përballë vështirësive.
Emocionet janë ngjitëse
Fëmijët i perceptojnë shumë shpejt emocionet e prindërve përmes tonit të zërit, mimikës dhe qëndrimit të trupit. Një prind mund të jetë i mërzitur me shefin në punë, por fëmija i vogël mund ta interpretojë këtë si zemërim të drejtuar ndaj tij. Vetëdija për komunikimin joverbal mund të ndihmojë në shmangien e këtij keqkuptimi.
Emocionet ndikojnë në reagimet ndaj fëmijëve
Një krizë nervash e fëmijës mund të ngjallë zemërim, ndërsa largimi emocional i një adoleshenti mund të sjellë frikë ose trishtim. Kur prindërit arrijnë t’i emërtojnë dhe t’i pranojnë ndjenjat e tyre, krijojnë hapësirë për të zgjedhur reagimin e duhur, në vend që të veprojnë në mënyrë impulsive.
Fëmijët mësojnë duke vëzhguar
Mënyra si prindërit përballen me ndjenjat e tyre shërben si model për fëmijët. Një fjali e thjeshtë, si: “Jam shumë e irrituar tani dhe kam nevojë për një minutë të qetësohem”, i mëson fëmijës se zemërimi mund të pranohet dhe të menaxhohet pa shpërthyer ndaj të tjerëve.
E kaluara mund të ndikojë në prindërim
Ndonjëherë reagimi i një prindi është më i fortë sesa e kërkon situata. Kjo mund të tregojë se sjellja e fëmijës ka zgjuar plagë ose përvoja të vjetra nga fëmijëria e vetë prindit. Për shembull, dikush që është kritikuar vazhdimisht për gabimet mund të priret ta bëjë të njëjtën gjë me fëmijën e tij. Vetëdija për këto modele ndihmon që të mos përsëriten nga një brez te tjetri.
Edhe prindërit kanë nevoja emocionale
Prindërit shpesh nxiten t’i vendosin gjithmonë nevojat e fëmijëve të parat, por neglizhimi i shëndetit emocional nuk i bën ata prindër më të mirë. Mbështetja, pushimi, lidhja me të tjerët dhe hapësira për të përpunuar emocionet rrisin aftësinë për të qenë të vëmendshëm dhe të pranishëm për fëmijët.
Ekspertët theksojnë se shtypja e emocioneve si zemërimi apo trishtimi mund të përkeqësojë ankthin dhe depresionin. Teknikat e frymëmarrjes, rikthimi i vëmendjes te trupi dhe pranimi i ndjenjave mund të ndihmojnë në qetësimin e sistemit nervor.